Door tankers en chequeboek bedorven…

Vergeet voor één keer hoeveel geld een miljoen is, zong wijlen Louis Neefs, in 1970, reeds 40 jaar geleden dus. Dat blijkt voor sommigen erg moeilijk te zijn, dat vergeten. De wereld die moet nog een eeuwigheid mee, klonk het. Wel, de wereld zal het nog wel effe uitzingen, daar twijfel ik niet aan. Maar ik twijfel wel meer en meer eraan of wij nog lang zullen meedraaien in die mallemolen van het leven.

Al meer dan een maand (sinds 20 april 2010) is er nu dagelijks gigantisch veel olie in zee aan het lopen. Wie de situatie ook maar enigszins gevolgd heeft, weet dat de zaak aaneenhangt van leugens, bedrog, corruptie, incompetentie en geldlust. The usual stuff in big business dus (en politiek, wat dat betreft). De maffia kan nog veel leren van de olieindustrie, me dunkt. In feite is de ganse zaak een misdaad tegen de mensheid. Zowel de verantwoordelijken van BP, als degenen die verantwoordelijk waren vanuit de overheid om controles uit te voeren en toestemming gaven aan dergelijk megalomaan project zonder grondige analyse van de veiligheidsrisico’s zouden moeten voor het internationaal tribunaal verschijnen. Niet dat ik me de illussie maak dat zoiets ooit zal gebeuren, laat staan dat ze ooit veroordeeld zouden worden moest het wel gebeuren.

Natuurlijk, we zijn allen mee schuldig. We zien bijna dagdagelijks bewijs dat de wereld (en wij dus ook) geregeerd wordt door mensen die thuishoren in een instelling voor geesteszieken. Het probleem is dat we dat met z’n allen ook toelaten. De top van BP zou niet in comfortablele directiestoelen moeten zitten, maar in gecapitoneerde cellen. Hetzelfde geldt voor de aandeelhouders die dergelijke mensen hun mandaat geven, voor politici die daarin meegaan (de vertegenworodigers van het volk, weet u wel?), enzovoort. Deze mensen zijn niet alleen te dom om dergelijke zaken te doen, ze zijn ook nog eens compleet amoreel, en volkomen narcistisch. Kortom, zoals ik al schreef, de maffia is er niets bij. En wij laten het met z’ n allen toe. Kuddedieren, weet u wel? Meuh!!!

Moest u denken dat dit de eerste keer is dat iets dergelijks gebeurd, think again. Al in 1979 was er in de golf van Mexico een gelijkaardige ramp. Maar toen was er nog geen internet, natuurlijk, en waren de zaken veel makkelijker in de doofpot te stoppen. Dat is nu gelukkig wel anders.

Voor een lijstje met olierampen kunt u terecht op die goeie oude wikipedia. U kunt zelfs klaseeren op grootte, datum, plaats, etc… Het is een behoorlijk lange lijst, en blijkbaar ook geen complete. Er zijn er dus nog meer.

Mensdom.

De nagel op de kop.

Laten we een aantal zaken eens chronologisch op een rijtje zetten (en dit is slechts een kleine selectie). Ik verwijs ook naar twee eerdere artikels op deze site: “Flop!” en “Olieramp” . Mijn commentaar krijgt u er gratis bij (in mooi blauw).

Olievlek al veel verder dan vermoed: smurrie nu ook aangespoeld op Florida Keys (18 mei).

Het hoofd van de Amerikaanse dienst die verantwoordelijk is voor controles op olieboringen op zee, gaat vroeger dan voorzien met pensioen. Minerals Management Service (MMS) werd fel bekritiseerd voor de lakse controle op het olieboorplatform Deepwater Horizon, dat op 22 april een grote milieuramp veroorzaakte.

Kijkijk, dit is wat men noemt “verantwoordelijkheid nemen”. Tenminste toch in politieke kringen…

Dikke siroopachtige laag olie overspoelt natuurgebieden (20 mei).

Tientallen jaren
De moerasgebieden aan de kust van Louisiana zijn de kraamkamer van de Golf van Mexico. Garnalen, oesters, krabben en vissen leven in de zogeheten wetlands. Het gebied is zeer moeilijk schoon te maken, waardoor de olie nog tientallen jaren schade zal aanrichten.

Op weg naar Atlantische Oceaan
Ondertussen is ook officieel bevestigd wat we dinsdag van verschillende profs hoorden: dat de olievlek is terechtgekomen in de Loop Current, een zeestroming die de olie naar Florida en de Atlantische Oceaan voert.

Slechts tientallen jaren? Wat een geluk…

Getuigen van olieramp in Golf van Mexico: “Alles is dood” (21 mei).

Het ecologische drama dat het dagelijks weglekken van miljoenen liters olie in de Golf van Mexico veroorzaakt is al niet in woorden te vatten, maar daar blijkt het niet mee op te houden. Obama heeft BP bevolen onmiddellijk te stoppen met z’n voornaamste wapen in de bestrijding van de olievlek: het besproeien met Corexit. Dat goedje blijkt niet eens goed te werken voor het verdunnen van de olie, en het is veel giftiger dan vermoed en tout court dodelijk voor al het leven in de oceaan. Het ergst van al: BP wist dat van dag één maar koos ervoor om het product te gebruiken uit winstbejag.

Kankerverwekkend, mutagenetisch en bijzonder toxisch
Corexit, zo blijkt, is in veel landen zelfs verboden, wegens aangetoond dat het kankerverwekkend, mutagenetisch (het verandert de genen van een organisme, of, om het simpel te stellen leidt tot mutaties bij vissen en zeedieren inclusief koralen) en het is bijzonder toxisch. Er zijn op z’n minst 12 andere middelen die veel effectiever en veiliger zijn. Waarom koos BP dan voor Corexit?

Kwestie van public relations
Er zijn twee redenen. Een eerste heeft te maken met public relations. BP, dat al 15 procent van z’n beurswaarde zag verdwijnen sinds de ramp, heeft er alle belang bij dat naar de buitenwereld toe zo weinig mogelijk te zien valt over de ware schade die de ramp aanricht. Corexit is op dat gebied handig. Het lost de olie niet op, maar “breekt” die. Lees: het vermindert de kans van storende plaatjes van een dikke oliepasta die de kusten en de daar levende dieren versmacht. Het maakt de olie geenszins minder vervuilend, het ziet er alleen beter uit.

U merkt wat telt. Niet de natuur, niet uw gezondheid, wel hun PR en hun beursnotering…

BP trekt zich niks aan van verbod en sproeit gewoon door met kankerverwekkend gif (25 mei).

Afgelopen week gaf de Amerikaanse milieubeschermingsdienst EPA olieconcern BP een ultimatum om te stoppen met het besproeien van de olievlek in de Golf van Mexico met het uiterst giftige en kankerverwekkende Corexit. Dat ultimatum is zondagavond afgelopen, maar BP trekt zich daar niks van aan en sproeit gewoon door. Jean-Michel Cousteau waarschuwt ondertussen dat de ramp zwaar onderschat wordt en dat de gevolgen merkbaar zullen zijn tot in Europa en zelfs tot aan de noordpool. Hij heeft het over een catastrofe die niet alleen de natuur “tientallen jaren” zal teisteren, maar die ook tienduizenden jobs gaat kosten.

Volgens BP zijn er geen alternatieven voor Corexit, en het vecht de door Obama-administratie opgelegde verbod aan met een 12-pagina’s tellend juridisch document. De firma heeft commerciële banden met Nalco, de makers van Corexit. Het verdiende al meer dan 40 miljoen aan het gebruiken van het verdunningsmiddel bij het bestrijden van de olieramp in de Golf.

Corexit is in veel landen verboden, wegens aangetoond dat het kankerverwekkend, mutagenetisch (het verandert de genen van een organisme, of, om het simpel te stellen leidt tot mutaties bij vissen en zeedieren inclusief koralen) en het is bijzonder toxisch. Er zijn op z’n minst 12 andere middelen die veel effectiever en veiliger zijn.

Topkill
BP herhaalde dat het onderzoekt om het olielek te dichten met cement. De operatie zou morgen van start kunnen gaan, een dag later dan eerst aangekondigd. Hayward schat de kans op succes op 60% à 70%.

Maar ondanks de “goede bedoelingen” van BP, komen er elke dag berichten binnen die de vragen doen rijzen over de echte intenties van het bedrijf. Eerst was er chantage van vissers die wilden helpen bij de opkuis – ze moesten een papier tekenen dat ze nooit schadeclaims tegen BP omtrent de ramp zouden indienen. Nu blijkt dat het laboratorium waar alle samples die plaatselijke mandatarissen van de milieudiensten van de overheid nemen om aan te tonen hoe verontreinigd het water is, worden uitgevoerd door een bedrijf dat als grootste klant, u raadt het, BP heeft.

Draaideur
Het is maar één voorbeeld van wat de “draaideur” tussen de Amerikaanse overheid en de petroleumindustrie wordt genoemd. Sylvia Baca, deputy assistant secretary van de Minerals Management Service, het overheidsbureau dat offshore drilling reglementeert en toekijkt op de naleving van die reglementen, en nu dus ook BP op de vingers moet kijken bij de ramp in de Golf, blijkt daarvoor acht jaar voor BP te hebben gewerkt.

Alleen BP mag dieren redden
Nog zo’n mooie: dierenorganisaties en vrijwilligers die willen helpen om door de olie getroffen beestjes te helpen, hebben van de overheid te horen gekregen dat ze dat niet mogen. Want, zegt de overheid, BP moet dat betalen, maar dat impliceert wel dat BP zelf mag kiezen welk “bedrijf” het daar voor inzet.

Hier zitten twee zaken achter. Eén: de schadevergoeding die BP te wachten staat, wordt voor een groot deel berekend op hoeveel dieren zijn gestorven. Het bedrijf heeft er dus alle belang bij dat zaakje in de hand te houden. Twee: de Oil Pollution Act van 1990. Die stelde na de Exxon Valdez-ramp dat de vervuiler verantwoordelijk is voor het opkuisen.

Ziet u, om één of andere reden geloof ik niet in politiek, en zeker niet in de macht van de politiek. Die is er namelijk niet. Dit is het zoveelste bewijs daarvan.

Ik geloof wel in corruptie en domme politici. Die oil pollution act is in wezen een prachtig instrument voor oliemaatschappijen om zoveel mogelijk in de doofpot te steken. En daar maken ze bij BP wel erg dankbaar gebruik van.

Olieramp veranderde niets: VS deelt nieuwe vergunningen uit (25 mei).

Er is niets veranderd sinds president Barack Obama een nieuwe wet over olieboringen voor de Amerikaanse kust goedkeurde. Zelfs na de olieramp in de Golf van Mexico werden verschillende nieuwe vergunningen voor allerlei soorten boorprojecten toegekend.

Moet ik mij verbazen daarover? Wel…

Waarom BP liegt over de olieramp in de Golf van Mexico (26 mei).

Met de dag wordt de omvang duidelijker van de ramp die het olielek op 1.500 meter diepte in de Golf van Mexico veroorzaakt. In dit artikel ondermeer: mensen in Louisiana worden ernstig ziek van de olie en vooral de chemicaliën die op de vlek worden gespoten; hoe BP blunderde op het olieplatform en waarom dat zo belangrijk is; hoe corrupt en onprofessioneel de controle op veiligheid van olieplatformen is; hoe de BP-topmannen de zaak manipuleren en waarom BP er alle belang bij heeft om de waarheid te verdraaien.

Volgens de onderzoekscommissie van het Amerikaanse Congress waren er al minstens 24 uur voor de ontploffing duidelijke tekenen dat het ernstig mis aan het lopen was met de oliebron. In die 24 uur zijn er een aantal blunders gemaakt. Er lekken trouwens steeds meer details uit over wantoestanden bij de oliewinning in de Golf van Mexico. Het is een verhaal van corruptie, complete onverschilligheid ten opzichte van het milieu en onwaarschijnlijke flaters.

BP kijkt aan tegen een boete van minimaal 60 miljard
Dat BP geblunderd heeft in de aanloop van de explosie: het belang hiervan is niet te onderschatten. Want als aangetoond kan worden dat BP effectief in de fout is gegaan, kan het bedrijf zwaar vervolgd worden. Het zou dan een straf van 4.300 dollar per gelekt vat kunnen krijgen.

U snapt nu ook meteen waarom BP alle moeite van de wereld doet om te liegen over de effectieve grootte van het lek. Tussen de lachwekkende 5.000 vaten olie per dag (800.000 liter) en de door wetenschappers geschatte 115.000 vaten per dag (18 miljoen liter) zit het verschil tussen “misschien geen fameuze bonus dit jaar” en zuiver bankroet. Zelfs in een “mild scenario”, waarbij BP 1.100 dollar per vat beboet wordt, hangt BP nu al een boete van 60 miljard boven het hoofd. Dat is exclusief de 760 miljoen die het al heeft uitgegeven aan het bestrijden van de ramp en exclusief de schadeclaims die het bedrijf te wachten staan van Amerikaanse burgers, die individueel het olieconcern ook nog eens kunnen aanpakken. In eerste instantie wegens inkomstenverderf (denk vissers en mensen die leven van toerisme), maar, nu ook blijkt dat mensen ziek worden door de olie, zullen ook daar rechtszaken van komen.

Nog wat vergif spuiten dan maar
Het verklaart niet alleen waarom BP zo liegt over de werkelijke grootte van het lek, maar ook waarom het ondanks een verbod van de Obama-administratie toch blijft doorsproeien met het kankerverwekkende product Corexit. BP sproeit met Corexit aan de oppervlakte, wat mooi is voor de public relations, want het breekt de olievlek op (het lost ze wel niet op) waardoor de fameuze plaatjes van een dikke zwarte laag olie op stranden uitblijft. Bovendien verdient het bedrijf via een omweggetje zelf aan het middel. Maar BP spuit ook Corexit onderwater tegen de lekkende bron. Daardoor komt veel van de olie niet aan de oppervlakte, maar dwaalt in gigantische wolken door de Golf van Mexico. Wat je niet ziet, is er niet en daar kunnen we alvast niet voor beboet worden, redeneren ze bij BP.

“Wij zijn groot en belangrijk”
Carl-Henric Svanberg, de chairman van BP, is ook alvast in de tegenaanval gegaan om de schade te beperken. “BP is big and important” (groot en belangrijk) vertelde hij aan de Finacial Times. In een interview met de krant zegt Svanberg dat de relatie die BP heeft met de Verenigde Staten voor beide partijen lucratief is. “De VS is een grote en belangrijke markt voor ons, en wij zijn een belangrijk bedrijf voor de VS, want we leveren olie en gas.”

Daniel Beltra, een bekroond journalist en natuurfotograaf, is momenteel in de Golf en vertelde ons aan de telefoon hoe BP er alles aan doet om journalisten weg te houden van plaatsen waar te zien is welke rampzalige gevolgen de olievlek nu al heeft aangericht. En BP krijgt daarbij steun van de plaatstelijke ordehandhavers en bevolking.

De veiligheidsplannen van BP: om mee te lachen
Er lekken steeds meer details uit over hoe de olieramp in de Golf van Mexico is kunnen gebeuren. Het is een verhaal van corruptie, complete onverschilligheid ten opzichte van het milieu en onwaarschijnlijke flaters.

Zo is er het veiligheidsplan van BP voor z’n activiteiten in de Golf van Mexico. “BP Gulf of Mexico Regional Oil Spill Response Plan” telt 582 pagina’s en werd laatst gereviseerd op 30 juni 2009. Dat lijkt indrukwekkend, tot je de moeite doet om het te lezen, en eerlijk gezegd, we kunnen niet geloven dat iemand ooit die moeite gedaan heeft.

Walrus in tropisch water
Zo iemand zou bijvoorbeeld opgemerkt hebben dat het weinig zin heeft om de walrus op te lijsten als één van de diersoorten die beschermd moeten worden bij een olielek in de Golf. Tenzij het een lek is dat ineens rijkt tot in Groenland, 5.000 kilometer verderop, waar zich de dichtsbijzijnde kolonie walrussen bevindt of tenzij de opsteller van het plan wat te veel naar tekenfilms heeft gekeken.

In de 582 pagina’s is ook niks terug te vinden over hoe het bedrijf een blowout kan stoppen, een incident zoals gebeurde met de Deepwater Horizon. Het worst-case scenario voorspelt een lekkage van een goeie 40 miljoen liter olie, terwijl we nu al boven de 300 miljoen zitten.

Waarom zoiets kan
Misschien vraagt u zich af waarom niemand zo’n rapport een onvoldoende gaf. Dat moet gebeuren door de Minerals Management Service (MMS), een tak van de federale Amerikaanse overheid. Die moet ook controleren ter plaatse of de veiligheidsvoorschriften worden nageleefd aan de hand van inspecties, waarvan rapporten worden opgemaakt. Er loopt een onderzoek naar die MMS, wegens een abnormaal aantal incidenten van corruptie en daden van wanbeleid.

“Vul die veiligheidsformulieren maar rap zelf in”
Zo blijkt dat inspecteurs van de MMS – nog eens, dit zijn overheidsambtenaren – het niet zo nauw namen met het uitvoeren van die inspecties. Het bureau dat verantwoordelijk is voor de regio Golf van Mexico stuurde de formulieren voor de rapporten gewoon op naar de boorplatformen met de boodschap “ze in te vullen met potlood”. Waarna de ambtenaar de vaststellingen netjes uitgomde en overschreef met inkt. Het Office of Inspector General (een soort Comité P voor overheidsdiensten) brengt later deze week een verslag uit van het onderzoek naar de MMS. Het potloodverhaal komt er prominent in aan bod.

Cadeautjes, seks en drugs om een oogje dicht te knijpen
Net als een hoop cadeautjes vanwege de olie-industrie. Inspecteurs lieten zich omkopen met exclusieve etentjes, tickets voor sportwedstrijden, vakanties, luxueuze geschenken en uiteraard de obligate dames van plezier, lapdances en vermoedelijk zelfs drugs om een oogje dicht te knijpen. Of ze aten gewoon van twee walletjes: zo is er het verhaal van een ambtenaar die vier boorplatformen inspecteerde van een firma terwijl hij in het midden van een sollicitatie bij diezelfde firma zat.

Bij het filiaal van de MMS in Lake Charles, dat verantwoordelijk is voor de veiligheidsinspecties in de hele Golfregio, bleken twee inspecteurs zwaar aan de drugs te zitten tijdens hun werk. Ze gaven dat zelfs toe aan de onderzoekscommissie. Die lichtte het gerecht in, maar het Attorney’s Office for the Western District of Louisiana, besloot blijkbaar dat het niet de moeite was om ze te vervolgen. Ze zijn nog steeds in dienst.

Cynisch allemaal, nietwaar? Maar zo gaat het in de wereld. Effe de juiste pollekes smeren en alles komt in orde. Niemand roept u ter verantwoording.

Euforie voorbarig: top kill werkt voorlopig niet (28 mei).

De top kill-operatie die de lekkende oliebron op 1.500 meter diepte in de Golf van Mexico moet dichten, lijkt niet te slagen. Er werd mee gestopt omdat er naast olie ook grote hoeveelheden ‘heavy mud’ uit het lek ontsnapten. 18 uur later is BP aan een nieuwe poging begonnen, maar het moet toegeven dat het er niet in slaagt de lekkende olie voorlopig te stoppen.
Vreemd is alweer de communicatie van BP. Gisteren stuurde het berichten de wereld in dat “alles naar wens verliep”, maar op dat moment bleek de operatie al 16 uur stilgelegd te zijn. De Amerikaanse kustwacht meldde zelfs euforisch dat het gat dicht was bij monde van admiraal Thad Allen.

De kustwacht, een, euhm, onafhankelijk orgaan. 🙂

240 kilometer kust door olie vervuild in VS

De omvang van de olieverontreiniging in de Golf van Mexico wordt steeds groter. Er is al meer dan 240 kilometer kust verontreinigd in de Verenigde Staten, meldde televisiezender CNN vandaag. Donderdag was nog sprake van 160 kilometer. Meer dan 400 vogels zijn sinds het begin van de ramp vijf weken geleden doodgegaan. Ook dolfijnen zouden gestorven zijn.

Wetenschappers spreken van de ergste olieverontreiniging in de geschiedenis van de VS. Er is al meer olie weggevloeid dan bij het ongeval met de olietanker Exxon Valdez in 1989 voor de kust van Alaska

Men vergelijkt blijkbaar graag met de ramp met de Exxon Valdez!

Wikipedia leert ons het volgende daarover:

Tussen de 41 miljoen en 132 miljoen liter (42,000 m³) ruwe olie kwam in de zee terecht waardoor 1.900 kilometer kustlijn van Alaska verontreinigd raakte, de grootste ecologische ramp uit de Amerikaanse geschiedenis. 580.000 zeevogels, 5500 otters, talloze robben en zeeleeuwen stierven. De visserij liep enorme schade op.

Alleen, daar werd in wezen enkel het oppervlaktewater vervuild. Dit olielek spuit op 1500 meter diepte…

Op de engelse versie van wikipedia kunt u mooi lezen hoe de maatschappij haar best deed om onder de betalingen uit te komen, en daar ook aardig in slaagde. Ze betaalden uiteindelijk minder dan 1/5e waar ze uiteindelijk voor veroordeeld werden. Gegeven dat de ramp gebeurde in 1989 en gegeven de ontwaarding van het geld 1989 – 2008 (wanneer ze uiteindelijk betaalden), is dit voor Exxon peanuts. Met andere woorden, ze komen er zeer goedkoop vanaf.

Litigation

Litigation was filed on behalf of 38,000 litigants. In 1994, a jury awarded plaintiffs US$ 287 million in compensatory damages and US$ 5 billion in punitive damages. Exxon appealed and the Ninth Circuit court reduced the punitive damages to US$ 2.5 billion. Exxon then appealed the punitive damages to the Supreme Court which capped the damages to US$ 507.5 million in June, 2008. On August 27, 2008, Exxon Mobil agreed to pay 75% of the US$ 507.5 million damages ruling to settle the 1989 Exxon Valdez oil spill off Alaska. In June 2009, a federal ruling ordered Exxon to pay an additional US$ 480 million in interest on their delayed punitive damage awards.

According to the National Oceanic and Atmospheric Administration, there are approximately 98 m³ (26,000 gallons) of Valdez crude oil still in Alaska’s sand and soil.

En zoals de laatste zin aangeeft, de olie is nog lang niet weg. Je moet niet vragen hoelang dit nog zal duren, en hoelang het zal duren vooraleer de olie uit de golf van Mexico en alle smeerlapperij daarrond zal verdwenen zijn.

Na drie dagen staat BP nog even ver met top kill: nergens (29 mei).

De fameuze top kill lijkt dan toch een maat voor niets te worden. Volgens ondermeer de New York Times staan de ingenieurs van BP na bijna drie dagen eigenlijk net zo ver als in het begin om het lek in de Golf van Mexico te dichten.
Er zijn ook al twee “junk shots” geweest, die allebei mislukten. Gisteren verklaarde de Amerikaanse admiraal Thad Allen op ABC’s Good Morning America nog dat alles volgens plan verliep en dat BP erin was geslaagd het lek voorlopig te dichten. Allen krijgt z’n informatie van BP, en iemand moet hoogdringend tegen de man zeggen zijn kop te houden, want net als eergisteren zat de admiraal ernaast.

Inderdaad, de man zou zijn kop moeten houden. Beter nog, hij zou zelf moeten gaan kijken, en objectieve informatie verspreiden. Maar BP wil daar natuurlijk liever geen pottekijkers.

BP overtrad eigen veiligheidsregels (30 mei).

De Britse oliemaatschappij BP was erg bezorgd over het olieboorplatform Deepwater Horizon, maar dat weerhield haar niet om de eigen veiligheidsregels met de voeten te treden. Dat blijkt volgens de New York Time uit documenten van het bedrijf.

“Ergste scenario”
Op 22 juni 2009 meenden BP-ingenieurs dat een metalen omhulsel, dat de maatschappij wilde gebruiken, onder hoge druk zou kunnen scheuren, aldus de documenten. “Dat zou het ergste scenario zijn”, stelde BP-boorspecialist Mark Hafle in een intern rapport.

Risico’s waren bekend
Het olieconcern besliste niettemin om bij zijn beslissing over het gebruik van het omhulsel te blijven. Omdat dit niet strookte met de veiligheidsregels van BP, werd de toestemming van andere verantwoordelijken van het concern gevraagd, citeert de krant uit het rapport. Waarom de onderneming de uitzondering toestond, staat niet in de documenten. Maar verantwoordelijken van BP waren wel op de hoogte van de risico’s.

Nou, wie kijk hier nog van op? Ik in ieder geval niet. Er zijn talloze precedenten te vinden in de geschiedenis waar mensen die weten waar ze ’t over hebben de mond gesnoerd worden door hun “superieuren”, die zoals gewoonlijk te lomp zijn om te helpen donderen. Eén voorbeeld uit een totaal andere hoek: de ramp met de spaceshuttle uit 1986. Er zijn talloze andere voorbeelden te vinden, grote en kleine.

Olie zal tot eind augustus in Golf van Mexico lekken (31 mei).

Volgens Carol Browner, de energie-adviseur van het Witte Huis, is het einde van de verschrikkelijke milieuramp nog lang niet in zicht. Zeker tot eind augustus zal er olie in de Golf van Mexico blijven stromen, klinkt het onheilspellend.
Eerder verklaarde de energie-adviseur al dat het olielek, veroorzaakt door het zinken van het olieboorplatform Deepwater Horizon waarschijnlijk ” de ergste milieuramp is die de Verenigde Staten ooit gekend hebben”. Volgens Browner overtreft de hoeveelheid van het goedje dat nu vrijkomt zelfs de vervuiling na de schipbreuk van de Exxon Valdez in Alaska in 1989.

Mislukt
Eergisteren mislukte nog een poging van BP om het lek een halt toe te roepen. De methode hield in dat door robots een mix van het mineraal bariet, polymeren en zeewater onder grote druk de pijpleiding ingespoten werd, waarna met cement het gat blijvend moest worden gedicht. Het olieconcern gaat nu op zoek naar een andere oplossing.

Ze gaan op zoek naar een andere oplossing? Kijk nu eens… Om met een bekend en evenzeer geflopt politicus te spreken: “wie gelooft die mensen nog?”.

Witte Huis bang dat olielek BP nog gaat vergroten (31 mei).

De Amerikaanse regering weet het niet meer. Zelfs de modernste technologie blijkt niet in staat om het olielek in de Golf van Mexico te dichten. Dat BP het nu zelf maar oplost, zo lijkt de teneur in het Witte Huis. Maar de regering is ook bang dat BP met een nieuw plan het lek nog met 20 procent gaat vergroten.

De regering is bang… Euhm, tja, hadden de VS geen groot leger? Ofzoiets?

Ook uit Republikeinse hoek is de ongerustheid groot. De tegenstanders van president Barack Obama zijn over het algemeen voor de olieboringen. “En daar zal dit olielek geen verandering in brengen”, zegt Senator David Vitter van Louisiana. “Maar we moeten leren uit dit ongeval. Voorlopig mag er niet meer geboord worden in de Golf van Mexico. Niet voor we weten hoe we deze operaties veilig kunnen maken en wat er gebeurt als deze beveiliging het laat afweten.”

Bijleren zit er duidelijk niet in. En gezien het korte geheugen van de gemiddelde kiezer is dat uiteraard ook niet nodig.

Over Dr. D. U. Iveltje

Een ingenieur met brede interesse en behoorlijk wat ervaring. Mijn interesses behelzen onder meer wiskunde, fysica, creativiteit, geheugen, astronomie, talen, bier, wijn, onmogelijke figuren, architectuur, AI, multimedia, beeldbewerking, natuur, earthships & cob, ...
Dit bericht werd geplaatst in energie, milieu, politiek, vervuiling en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Door tankers en chequeboek bedorven…

  1. Pingback: Grafiekjes zonder waarde. | Red Ons Leefmilieu!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.