Verbod op zeehondenbont geschorst…of toch niet

De bontindustrie slaat hard terug nadat zeehondenbont en afgeleide producten onlangs verboden werden in de Europese Unie omwille van ethische redenen. Dit verbod werd wereldwijd gevierd door activisten van dierenwelzijns – en dierenrechtenbewegingen, maar al voordat het verbod gestemd werd dreigden landen zoals Canada met allerhande processen en procedures (zoals bij het WTO) om een wet die op democratische wijze tot stand was gekomen te niet te doen. Dit is ondertussen reeds gedeeltelijk gebeurd. Blijkbaar hebben de bont-industrie en de bont fashionistas besloten dat als ze niet kunnen winnen in een debat, ze maar moeten winnen met behulp van bombastische procedures.


Het nieuwsblad schrijft:

Het Europees embargo op de handel van zeehondenproducten, dat vandaag van kracht zou worden, is minstens voor een maand opgeheven.

Dit in respons op een vraag ingedient door Inuit uit Canada om het embargo op zeehondenproducten op te heffen. Zoals u zelf in het artikel kunt lezen worden deze mensen uiteraard gesteund door… ‘andere zeehondenjagers en commerciële ondernemingen’.

Welke commerciële instellingen zijn dit dan onder andere? Wel de canadese zender CBC geeft melding van volgende partners:

The Canadian Seal Marketing Group and the Fur Institute of Canada are also involved in the challenge.

Het is trouwens belangrijk niet te vergeten dat de Inuït juist een uitzondering krijgen voor hun producten, afkomstig uit de traditionele jacht. Iets wat ook de Europese Commissie opmerkt.

Er zijn trouwens nog meer klachten op komst… Aan politieke spelletjes en getouwtrek is er vaak geen gebrek wanneer men de bontindustrie aanpakt. zoals je bijvoorbeeld hier kunt lezen: Canada vecht nederlands verbod op zeehondenbont aan Zoals je ziet lieten ze het reeds klachten regenen toen individuele landen producten van dergelijke wrede praktijken verboden. Dit artikel werd gepubliceerd in 2007!

De EU lijkt echter toch het verbod op zeehondenbont door te zetten, ongeacht de procedures en mediaspelletjes van Canada, Noorwegen en legio andere landen en groeperingen. Iets wat uiteraard ook als voer dient voor canadese politici. In Canada maken ze hier namelijk reeds enige tijd een heus politiek thema van, vooral locaal, in de regio’s waar op zeehonden gejaagd wordt, maar ook nationaal. Blijkbaar is de zeehondenjacht een reden voor hen om nationalistisch te worden (geef mij maar een pak frieten als symbool in plaats van een met bloed gesmeurde hakapik en een bontjas).

EU bans seal products

Prime Minister Stephen Harper is slamming the European Union’s decision to proceed with a ban on seal products despite a court ruling ordering that the policy be suspended while legal challenges to it are heard.

According to media reports, the EU ban went into effect on Friday, but seal products sold by groups that have already filed court actions appealing the ban are exempt from it. Those groups include the Inuit Tapiriit Kanatami, which represents Canada’s 53,000 Inuit, and Greenland’s Inuit.

U zou zich natuurlijk kunnen afvragen waarom Harper de EU aanvalt om een verbod dat op democratische wijze tot stand gekomen is door te zetten, met uitzondering op de producten van de Inuït die een klacht hebben ingedient. Een klacht tegen een wet die reeds rekening hield met hen.

Volgens de Inuït en Canadese politici:

The EU ban already exempted trade in seal products that come from aboriginal groups, but Mary Simon, president of the Inuit Tapiriit Kanatami, said the Inuit fear their sales will still plummet when the ban comes into effect.

Het probleem is dat dit totale fictie is. Ik heb hier zelfs een leuk bewijs van, rechtstreeks van een krant uit groenland (opgepast het is wel in het deens): KNR.gl

EUs forbud mod import af sælprodukter med inuitundtagelse betyder, at de store ekspotører af sælolie, Canada og Norge, ikke længere kan regne med det europæiske marked. Det åbner derimod muligheden for enestående grønlandsk eksport af sælolie, men det er en dyr opstart, vurderer Greenland Lipid Solutions.

Dit zijn de verklaringen van een groenlands bedrijf. Er staat letterlijk dat dankzij de uitzondering voor de Inuït ze nu een grotere export van zeehondenolie zullen hebben. Hoe zou dat komen? Misschien omdat ze geen concurrentie meer hebben van grote bedrijven (zoals de internationale bonthandel?).

Meer info over de zeehondenjacht en het verbod op zeehondenbont en andere producten:

zeehondenjacht

Je kan deze post ook vinden op mijn andere blog

Dit bericht werd geplaatst in mensen, politiek, vegetarisme en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.