De grote vuilbak…

Mensen die hier regelmatig komen piepen weten intussen dat we het hier regelmatig hebben over de zeeën en oceanen. Tegenwoordig ook gekend als de grote vuilbak van deze planeet. Onlangs nog las ik in de gazet dat er elke week een ernstig olielek is in de Noordzee. Dat zijn er dus elk jaar zo’n 52, als ik goed kan tellen. En dat gaat dan nog maar over de noordzee, beste mensen.

Het zeewater beslaat zowat 71% van de oppervlakte van deze planeet. Dat is dus ruwweg: 4 * Π * 6378² * 0.71 = 362942012 km². De noordzee is iets van een 750000 km². Als we dat even door elkaar delen komen we uit op een kleine 484. U ziet dat de noordzee een klein stukje water is, in vergelijking. En we doen ons uiterste best om nog veel groter stukken zee te vervuilen met olieboringen, en de klaarblijkelijk bijna dagelijkse grove vervuiling. Dit is gewoon waanzinnig. Waarom laten we die mensen hun gang gaan? is iedereen dan ziende blind (het antwoord is natuurlijk ja).
Natuurlijk zullen er genoeg mensen zijn die mijn klein berekeningetje aan zullen grijpen om te argumenteren dat de zeeën zo groot zijn dat het toch niets uitmaakt. Dat zou waar zijn, als ’t éénmalige dingen zouden zijn. Maar dat zijn het niet. Het is continue, het is overal. En natuurlijk is het niet alleen maar olieboringen die de zeeën vervuilen. We hebben onze riolen, we hebben onze koolstofdioxide, die ervoor zorgt dat de zeeën verzuren, we hebben de overbevissing die niet alleen de zeeën leegrooft, maar dankzij sleepnetten ook de flora en fauna van de bodem quasi onherstelbaar naar de vaantjes helpt, enzovoort…

Een plezant bijproduct van al die olie (tenminste, het deel dat we dan aan land krijgen en niet rechtstreeks in zee dumpen) is plastic. U raadt het al: die komt voor een belangrijk deel in de zee terecht. Bekijk de onderstaande foto maar eens.

Sfeerbeeld...

Sfeerbeeld…

Nog een lekkere vis, iemand? Is naar ’t schijnt gezond. Wel, de meeste vissen zijn niet zo gezond, en ze zijn ook niet goed voor uw gezondheid.

We kunnen nog wel effe doordoen op hetzelfde stramien. Dat is niet moeilijk. Ik heb het nog niet over radioactief afval (en tegenwoordig ook halve kerncentrales) die in zee gedumpt werden en worden.

En iedereen weet ervan (of dat zou ik tenminste toch denken). En toch… we doen lekker verder op deze manier. Zijn we dan zo dom? Blijkbaar wel… Misschien is dit een gedeeltelijke verklaring?

Langdurige blootstelling aan luchtvervuiling kan tot fysieke veranderingen in de hersenen leiden, naast aandoeningen als depressie en leerstoornissen. Dat blijkt uit onderzoek bij muizen van de Ohio State University.

De onderzoekers stelden twee groepen muizen tien maanden lang – ongeveer de helft van hun leven – zes uur per dag bloot aan respectievelijk gefilterde of vervuilde lucht. De vervuilde lucht bevatte roet en fijn stof zoals in stedelijke omgeving door industrie en transport. Na tien maanden werden de twee groepen dieren onderworpen aan geheugen- en leertests.

De muizen werden in het midden van een fel verlichte ruimte geplaatst en kregen twee minuten om de uitgang te vinden. Ze werden daarvoor vijf dagen getraind. Uit de oefening bleek duidelijk dat de muizen die blootgesteld waren aan vervuiling meer tijd nodig hadden om de uitgang te leren vinden en zich later minder goed konden herinneren waar die uitgang zich bevond. Uit andere tests bleek dat de blootgestelde dieren meer tekenen van depressie vertoonden en angstiger waren.

“Het onderzoek toont aan dat langdurige blootstelling zichtbare, negatieve effecten kan hebben op de hersenen, die leiden tot een heel gamma gezondheidsproblemen”, zegt Laura Fonken van de Ohio State University. “Dit kan belangrijke en zorgwekkende consequenties hebben voor mensen die leven en werken in vervuilde gebieden overal ter wereld”.

Tesamen met wat lekkere zware metalen uit die lekkere vis, vol met visolie die zo goed voor u is…

Ahja, hieronder nog het artikel waarmee ik begonnen ben. De excuses en loze beloftes zijn weer niet van de lucht. Inclusief de vaste wil van politici en olieindustrie om dapper verder te gaan op de ingeslagen weg (lees: we doen er nog een schepje bovenop en gaan nog wat meer boren, bij voorkeur in ecologisch kwetsbare gebieden).

In 2009 en 2010 waren er meer dan honderd ernstige olie- en gaslekken in de Noordzee. Dat blijkt uit documenten van de Britse Health and Safety Executive (HSE), die in handen kwamen van de Britse krant The Guardian.
Sinds het ongeluk met boorplatform Piper Alpha in 1988 begon de Britse overheid met een database van incidenten die door de olieproducenten gemeld worden. De documenten waarover The Guardian beschikt, vermelden voor de voorbije twee jaar meer dan honderd incidenten die beoordeeld worden als “groot” of “significant”. Het gaat om incidenten die vele doden hadden kunnen veroorzaken als er een brand op gevolgd was.

Shell
Het Shell-platform Brent Charlie, dat al sinds de jaren zeventig actief is voor de kust van Schotland, is koploper met zeven lekken in twee jaar. Bij het ergste incident in april vorig jaar ontsnapte vier ton gas. De aanhoudende veiligheidsproblemen op het boorplatform deden Shell in januari de productie stilleggen.

Volgens critici zijn het precies de oude installaties, die al in gebruik zijn sinds olie ontdekt werd in de Noordzee, die het meeste risico lopen. Andere oliemaatschappijen met problematische installaties zijn het Deense Maersk en het Canadese Talisman. Zij hebben beide een boorplatform met vijf incidenten. Het Britse BP gaat ook in de Noordzee niet vrijuit: op het BP-platform Mungo Etap vonden in twee jaar vier incidenten plaats.

Topje van de ijsberg
Volgens klokkenluiders tonen de documenten maar het topje van de ijsberg. Ze hebben het over een informele code die incidenten verzwijgt om de productie niet in het gedrang te brengen.

“We hebben al veel geluk gehad dat er nog geen nieuwe ongelukken gebeurd zijn met meerdere slachtoffers”, zegt Jake Molloy van de vakbond Offshore Industry Liaison Committee (OILC) in The Guardian. “We zijn er verschillende keren erg dicht bij geweest. Erg, erg dichtbij. In sommige gevallen is het meer geluk dat goed beleid. Sommige producenten geven er geen moer om. Door de hoge prijs van de olie nemen ze risico’s.”

De olie-industrie zegt hard te werken aan de veiligheid en stelt zich tot doel het aantal lekken in drie jaar tijd met de helft terug te dringen.

De publicatie van de documenten komt op een moeilijk moment voor de Britse regering, die plannen van de olie-industrie steunt om in de poolgebieden naar olie te boren. Minister van Energie Charles Hendry zei over die plannen dat ze “volledig legitiem” zijn zolang ze stroken met de “robuuste” veiligheidsregels.

Over Dr. D. U. Iveltje

Een ingenieur met brede interesse en behoorlijk wat ervaring. Mijn interesses behelzen onder meer wiskunde, fysica, creativiteit, geheugen, astronomie, talen, bier, wijn, onmogelijke figuren, architectuur, AI, multimedia, beeldbewerking, natuur, earthships & cob, ...
Dit bericht werd geplaatst in milieu, politiek, vegetarisme, vervuiling en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op De grote vuilbak…

  1. Pingback: Een verklaring? | Red Ons Leefmilieu!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.